the last evening…

packing. cleaning. packing. cooking. washing. cleaning. eating. crying. packing.

so before my to do list becomes to long… hup hup hup!
I fly tomorrow instead of friday morning because of a big strike from TAP and groundservice… that means TP618 brings me to Brussels tomorrow evening!

And yeah i feel exceited.

update van de post : update je kalender.

Ik verlang nog steeds om terug thuis te zijn! En daarom roep ik luid : waaaahaaa nog 20 dagen ondertussen 11 nachten en ik ben terug…
spannend. Terug van de Portimao en nu nog enkele dagen werken en genieten van het mooie veel te warme weer!

hoe ik mijn avonden vulde de voorbije week…

De voorbije week was druk, zonnig en floeps voorbij. Op zondag ging ik met Martin, Clara, Kerstin en de oma naar Praia Adraga (Sintra). Redelijk winderig met rode vlag als gevolg, maar ik vond het toch weer een perfecte zeedag. Dinsdagavond afgesproken met Maria om samen Sushi te eten! Jawel, portugese sushi… eerste keer dat ik sushi eet en het was lekker al vind ik wel dat dit je redelijk snel vult en dat je lang een vol gevoel hebt. Woensdagavond vond ik dat ik toch nog best naar de kapper ging. Ook al dacht ik dit niet meer in Portugal te doen maar tactisch gezien en volgens mijn haarschema ging ik beter nu dan mijn laatste week in Lisboa en zo zal het hopelijk toch wat in model liggen als ik terug ben. ‘s Avonds had ik afgesproken met Melinda, Ernesto en Christiane (waar ik de eerste drie maanden bijwoonde) en zijn we samen pizza gaan eten. (ondertussen drink ik een lekkere thee die tante siska vorige week opstuurde in een verrassend maar lekker postpakketje! 😉 )
Donderdag ben ik samen met Monica naar een stierengevecht geweest in Campo pequeno. Heel de arena zat boemvol! Ik ben geen fan. Ik snap the point er niet zo goed van en ik vind het gek dat mensen in front van zo’n stier gaan staan wetende dat hij je zal aanvallen. Ja als de stier je niet aanvalt wil het zeggen dat je niet goed bent… Er waren 6 rondes wat zeggen wil zes stieren. Iedere stier wordt eerst aangevallen door iemand op een paard, die drie keer van paard veranderd en erna springen zo’n 8 mannen in de arena waarvan 1 man de stier te lijf gaat en hem uitdaagt op een nogal heel vrouwelijke manier. Erna komen enkele koeien de arena binnen en is het de bedoeling dat die de stier meelokken uit de arena. Hier in portugal worden ze dus niet gedood in de arena, wel erna. Nogmaals ik ben geen fan, ik vond het wel mooie kostuums en vond wel dat ik het moest gezien hebben voor ik Lissabon verlaat.
Vrijdag had ik met Wayra afgesproken om iets te gaan eten en eentje te gaan drinken. We zaten samen in het eerste jaar in St-Lucas Gent en zagen elkaar heeeel toevallig woensdagavond toen ze ook in het pizzarestaurant was. Wat een toeval wat een toeval maar heerlijk om wat bij te babbelen! Gisteren was het Suzanne (een vriendin van Marie) haar verjaardag en zijn we met zijn allen naar Nova Vaga geweest. Weederom een mooi strand, veel wind maar aangezien er nog steeds meer Belgisch bloed door mijn aderen stroomt : waw een fantastische stranddag!

boomEstrela

Rua Lisboa

Een vleugje Lissabon… waar het alweer stralende blauwe hemel is (op enkele spetters na vandaag)…

Como foi o teu dia?

Het wordt zo stillaan tijd om mijn portfolio te updaten, mn motivatiebrief aan te passen en mijn cv te veranderen. Terwijl ik dingen uit mijn schetsboek aan het inscannen ben dacht ik (ok, ik geef toe dat sommige aan het aandringen waren) hup laat ons nog ns iets posten op mn blog…
Nog één keer slapen en vanaf dan volgen er maar vier weken hier voor mij in Lisboa.
Het zal vliegen heb ik zo het gevoel. De maand juli vloog voorbij…deels ook omdat het soms hele lange werkdagen waren en in het weekend ben ik vaak met Maria naar zee geweest, oeps oceaan! Hihi ik verkies dus absoluut de oceaan. Het water is ongelooflijk helder, soms wel met hele sterke stroming en golven. Van horen zeggen is het naar het schijnt regenachtig in België…over het weer heb ik hier nog steeds niet te klagen. Het geeft me nog steeds een leuk gevoel op te staan terwijl de hemel al helder blauw is en het al boven de 20°C is. Ik hoop dat de maand september mooi zal worden in België want ik ben al bijna vergeten hoe het is om een lange broek te dragen 😉
Iets wat me van het hart moet is : Leve de Portugese efficiëntie! Ik weet niet hoe ze het klaarspelen, wel systeem erachter verborgen zit en bovenal hoe ze het volhouden maar mannekes lief. Goh vraag me nu niet om voorbeelden te geven… Ah ik weet er mss wel eentje; wij gaan printen in een copycenter als we een hele pak te printen hebben, nenee ik mocht pg per pg dat vier dagen lang meer dan 10h per dag papierkes in een te trage printer steken. Werken zonder inkomen lijkt me ook nog altijd een vreemd gegeven en alles wat daar bij kijken komt. Dus wanneer ze me vroegen vorige week ‘oh janne don’t you wanna stay?’ heb ik een klein grapke gemaakt dat er een prins op me aan het wachten is en nog zoveel andere mensen, maar eigenlijk dacht ik stiekem ook, het is een mooie ervaring maar ik heb meer drive en structuur nodig. Goh eigenlijk weet ik niet of ik het drive en structuur kan noemen…
Hih ondertussen zijn al mijn tekeningen ingescand, ik sluit graag af met een foto van Rossio en eentje van mezelf waar ik iedereen een dikke kus geef! Officieel en plechtig!

Tips voor een volgende blog-post?
Een prangende vraag? Een diep verlangen of een stoer verhaal?
>> janneverstraete@hotmail.com

Het water kwam me in de mond…

Al twee weken zijn het lange werkdagen. Ik zie enkelen nu hun wenkbrouwen fronsen : ‘haha dat zal wel in Portugal’.
In ieder geval, vandaag was weer zo’n dag en plots kreeg ik ongelooflijk veel zin in een CONFITURETAARTJE!
Ik kon voor meer dan een uur op niets anders denken dan een confituretaartje, wat niet eens mijn lievelingstaartje is maar oh ik had daar nu eens zo’n zin in!!


Via deze blog laat ik jullie vanaf maart voor de komende 6 maanden mee genieten van mijn ervaring in Lissabon. Ik wil jullie naast het beschrijven van mijn stage bij Pedro Ressano Garcia ook op de hoogte houden van het weer, de sfeer, de architectuur, de fantasie,... in mijn nieuwe stad. Met mijn hart op de tong wordt dit hopelijk een mooi en verrassend verhaal.